| Ahmad, (Maulana) Mumtazuddin (1889-1974)
Islamic scholar and writer, was born in the district of feni.
He passed Alim, Fazil and Fakhrul Muhaddisin examinations from Aliya Madrasa,
Calcutta and Matriculation (1916) from Calcutta University. He started
teaching at Aliya Madrasa in 1919 and continued to work there for 34 years.
He also worked as a part-time teacher of Arabic in presidency
college, Calcutta for some time. After the partition of India
in 1947, he came to Dhaka and joined Aliya Madrasa, Dhaka. He was a scholar
of hadith
literature. His notable books in Arabic, Urdu and Bangla are Al-'Aqd
Fi Sharh-i-sab'al Mu'alliqat, Sahlul Ma'alifi Sharhi Maqamal-i-Badiuzzaman
al-Hamadani, Nidmat al Munim Fi Sharhi Muqaddima Sahih Muslim,
Al Kawkabuddurri Fi Sharhi Muqaddima Mishqat al-Masabih, Kashful
Ma'ani Fi Sharhi Maqamat Hariri, Paribagher Shah Saheber Jibani
(in Bangla).
[AKM Nurul Alam]
|